Վերջին Լուրեր [ News ]
Վերջին Լուրեր
ՎԱԽՃԱՆՈՒՄ ԱՄԵՆԱՊԱՏԻՒ ՀՈԳԵՒՈՐ ՏԻՐՈՋ
Հինգշաբթի, 25 Յունիս 2015 - Պէյրութ
published Thursday, 25 June 2015 at 09:50 by Tigran Avalyan

Արհիապատիւ Արքեպիսկոպոս եւ Եպիսկոպոս հայրեր,Ցաւով կը հաղորդենք թէ այսօր՝ 25 յունիս 2015-ի առաւօտեան ժամը 8:45-ին, Պէյրութի ժամով, Ժէիթաուի հիւանդանոցին մէջ, բժիշկ Նապիլ Խուրի տեղեկացուց թէ Ամենապատիւ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարքը վախճանեցաւ սրտի կաթուածի հետեւանքով: Աղօթեցէ՛ք իր հոգւոյն համար: Յուղարկաւորութեան վերաբերեալ կարգադրութիւնները պիտի հաղորդուին ի մօտոյ:Դիւան Հայ Կաթողիկէ ՊատրիարքարանիՀայր Վարդան վրդ. Գազանճեան
Հակիրճ կենսագրական
Ծնած է Գահիրէ, 17 Յունուար 1940-ին, հինգերրորդ զաւակն է խորապէս հաւատացեալ եւ ութ զաւակներու տէր ընտանիքի մը: Իր նախնական եւ երկրորդական ուսումները կատարած է Գահիրէի Ֆրէրներու Գոլէճներուն մէջ:
Կանուխէն քահանայական կոչումը զգալով, ան ղրկուած է Հռոմ, Լեւոնեան Քահանայապետական Հայ Դպրեվանքը, եւ յաճախած է Գրիգորեան Համալսարանը փիլիսոփայութիւն եւ աստուածաբանութիւն ուսանելու:
Քահանայ ձեռնադրուած է Գահիրէ, 15 Օգոստոս 1965-ին, ձեռամբ թեմին Առաջնորդ՝ Ռափայէլ Եպս. Պայեանի եւ ստանձնած է Գահիրէի ժողովրդապետութեան պատասխանատուութիւնը, օժանդակելով Գեր. Յովհաննէս Վրդ. Գասպարեանի, յետագային՝ Յովհաննէս Պետրոս ԺԸ. Կաթողիկոս Պատրիարք:
1968-էն 1990, եղած է ժողովրդապետ Հելիոպոլսոյ «Գահիրէ»։ եկեղեցւոյ, յատկապէս քաջալերելով զանազան հոգեւոր շարժումներու գործունէութիւնը:
18 Փետրուար 1990-ին, Աղեքսանդրիոյ Հայ Կաթողիկէ Թեմին Առաջնորդ օծուած է ձեռամբ Ամեն. Յովհաննէս Պետրոս ԺԸ. Կաթողիկոս Պատրիաքին:
1992-էն 1997, իբր անդամ Եգիպտոսի կաթողիկէ Նուիրապետութեան, ան Ընդհանուր Քարտուղարի պաշտօն վարած է Եգիպտոսի Կաթողիկէ եկեղեցիներու Հովուական խորհուրդին:
Իբր անդամ Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ Եպիսկոպոսաց Սիւնհոդոսին, ան եղած է յաջորդաբար՝
Անդամ Եպիսկոպոսներու Խորհուրդին՝ կառավարելու համար Պատրիարքական Ատեանը 1993-էն 1995:
Նախագահ Քահանայական Կոչումներու Պատրիարքական Յանձնախումբին 1993-էն 1995:
Անդամ Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ Մնայուն Սիւնհոդոսի 1994-էն 1999:
Ընտրութիւն.
Հոկտեմբեր 7, 1999-ին՝ Հայ Կաթողիկէ Եպիսկոպոսաց Սիւնհոդոսին կողմէ ընտրուած է Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց եւ առած է Ներսէս Պետրոս ժԹ. անունը: Գահակալութեան արարողութիւնը տեղի ունեցած է նոյն ամսուան 24-ին: 13 Դեկտեմբեր 1999-ին՝ Եկեղեցական Հաղորդութիւն ստացած է Յովհաննսէս Պօղոս Բ. Սրբազան Քահանայապետին կողմէ:
ՀԱՅՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ՊԱՐԳԱՄ ՍՈՒՐԲ ՅԱՐՈՒԹԵԱՆ
Պէյրութ - 05.4.2015
published Saturday, 04 April 2015 at 10:54 by Tigran Avalyan

Յիսուս Քրիստոսի հրաշափառ Յարութեան առիթով, ի ձայն ցնծութեան Ձեզի կը փոխանցենք մեր Հայրապետական պատգամը Արհիապատիւ Արքեպիսկոպոսներ, Եպիսկոպոսներ եւ Առաջնորդներ, պատուական հովիւներ, սարկաւագներ, առաքինազարդ կուսաններ, յարգարժան հաստատութիւններու եւ միութիւններու պատասխանատուներ եւ աշխարհի վրայ սփռուած բոլոր մեր բարեպաշտ Հայ Կաթողիկէ հաւատացեալներ:
«Ով որ Աստուծմէ ծնած է, կը յաղթէ աշխարհի:
Եւ այս է յաղթանակը որ տարուեցաւ աշխարհի վրայ.
մեր հաւատքը» (Ա. Յովհ 5,4)
Յիսուս Քրիստոսի Յարութիւնը՝ մեր կեանքին գլխաւոր օրը պէտք է համարենք, մեր հաւատքին կեդրոնական օրը: Կրնանք ըսել թէ Քրիստոսի Յարութիւնը ամէն քրիստոնեայի հաւատքին տօնն է: Սուրբ Պօղոս կ'ըսէ. «Եթէ Քրիստոս յարութիւն չէ առած, ձեր հաւատքը պարապ է» (Ա. Կոր 15,17): Բայց ստոյգ է որ Յիսուս յարութիւն առաւ: Ուստի, քրիստոնեայ ըլլալ կը նշանակէ Յիսուս Քրիստոսի Յարութեան հաւատալ: Եւ եթէ այսօր մենք քրիստոնեայ կը կոչուինք, այսինքն Քրիստոսի աշակերտ ենք, ան է որովհետեւ Քրիստոսի Սուրբ Յարութեան կը հաւատանք:
Յիսուս Քրիստոսի Յարութիւնը կարողութիւն ունի բարեփոխելու ամէն հաւատացեալին ընթացքը, ինչպէս նաեւ մարդկութեան պատմութիւնը: Այս է որ տեղի ունեցաւ 1714 տարի առաջ Հայ ժողովուրդին, երբ հաւատաց Քրիստոսի՝ շնորհիւ Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորչի քարոզութեան եւ կեանքի վկայութեան: Անկէ վերջ, Հայ Ազգը փառապանծ պատմութիւն մ'ունեցաւ, ոչ միայն առաջին ժողովուրդը եղաւ որ քրիստոնեայ կրօնքը հաստատեց որպէս պետական կրօն, այլ նաեւ տալով երեւելի սուրբ հայրապետներ՝ նման Մեծն Սուրբ Ներսէս, Սուրբ Յովհան Մանդակունի, Սուրբ Ներսէս Շնորհալի, Սուրբ Ներսէս Լամպրոնացի եւ ուրիշներ, ինչպէս նաեւ համաշխարհային համբաւ ունեցող վանականներ՝ ինչպէս Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին, որ հայ ժողովուրդին ամէնէն սիրուած եւ կարդացուած սուրբն է, եւ որ Նորին Սրբութիւն Ֆրանչիսկոս Սրբազան Պապը զայն պաշտօնապէս գալ կիրակի օրը երեսուն վեցերորդ Տիեզերական Եկեղեցւոյ Վարդապետ պիտի հռչակէ:
Յիսուս Քրիստոսի Յարութիւնը պատմական անժխտելի եղելութիւն մըն է: Արդարեւ, Եկեղեցւոյ պատմութիւնը հիմնուած է Միածին Որդի՝ Յիսուսին Յարութեան վրայ, որ մարդ եղաւ մեզի պէս, որպէսզի մեզ փրկէ մեր մեղքերէն ու յաւիտենական մահէն, եւ յարութիւն առաւ մեր արդարացումին համար, ինչպէս կ'ըսէ Սուրբ Պօղոսը հռոմայեցի նոր հաւատացեալներուն (Հռ 4,25): Յիսուսի Յարութիւնը մեզի համար մեծ կարեւորութիւն կը ստանայ որքան որ հաւատք ունինք: Նկատի պէտք է առնել որ հաւատքը աստուածային առաքինութիւն մըն է, այսինքն Աստուծմէ մարդուն տրուած տուրք մը, եւ ոչ արդիւնք մարդկային կարողութեան: Փաստ՝ մանուկներ եւ անուս քրիստոնեաներ սուրբ եղած են, ոչ իրենց կարողութեան համար, այլ իրենց հաւատքին պատճառաւ:
Համոզուած հաւատացեալը ինք իրմէ ամէն օր ժամանակ կը տրամադրէ երկիւղած սրտով Աստուծոյ դիմելու, որպէսզի իր հաւատքը ամուռ մնայ եւ կեանքի դժուարութիւններուն դիմաց անոր հաւատքը չսայթաքի: Նման քրիստոնեան իմաստուն է, որովհետեւ գիտէ ուր է իր օգուտը, ուր է իր շահը՝ Աստուծոյ մօտ է եւ ոչ թէ մարդոց մօտ: Այս իմաստուն քրիստոնեան կ'ապրի ու կ'աշխատի նաեւ ուրիշներուն բարիքին համար: Իսկ հաւատք չունեցողը չի գիտեր ուր է իր իսկական շահը եւ աղօթքի կը դիմէ միայն երբ ծանր նեղութեան մէջ գտնուի:
Յիսուսի աշակերտները, որ Յիսուսին այնքան մօտ էին, օր մը Անոր ըսին. «Տէ՛ր, աւելցո՛ւր մեր հաւատքը» (Ղուկ 17,5): Ուստի, եթէ Յիսուսի հարազատ աշակերտներ կ'ուզէք մնալ, խոնարհութեամբ եւ յարատեւ կերպով խնդրեցէք յարուցեալ Քրիստոսէն որ ձեր հաւատքը աւելցնէ, որպէզի Աստուծոյ կամքը գիտնաք եւ զայն կատարէք ու երջանիկ դառնաք՝ դուք եւ ձեր շրջանակը: Աղօթքին պէտք է լուրջ կարեւորութիւն ընծայել, որովհետեւ ներկայ աշխարհը, իր արթի մշակոյթով, կը մղէ մարդը այնպէս ապրելու՝ կարծէք թէ Աստուած գոյութիւն չունի: Անոնք առաջնահերթ կարեւորութիւն կու տան շահ գոյացնելու, շահաւէտ բարեկամութիւններ ունենալու եւ դիրք ու պատիւ փնտռելու: Շատեր, եթէ ոչ մարդոց մեծամասնութիւնը, դժբախտաբար այս թակարդին մէջ կ'իյնան եւ իրենց ամբողջ մտահոգութիւնը Աստուծմէ հեռու կը մնայ եւ ուղղուած կ'ըլլայ լոկ նիւթական շահին ետեւէն, որ մարդուն գոհունակութիւն եւ երջանկութիւն չեն տար:
Միակ ճշմարտութիւնը այն է՝ որ Աստուած գոյութիւն ունի, որ Յիսուս իսկապէս Յարութիւն առած է եւ Ան միայն կարող է մեր կեանքը բարւոքել: Այս է այսօրուան խորհուրդը որ կ'ապրինք եւ պէտք է ապրինք ամէն օր, մանաւանդ ամէն սուրբ պատարագին ընթացքին, որովհետեւ առանց Քրիստոսի Յարութեան, մեր կեանքը անիմաստ կը դառնայ եւ դժուարութիւնները մեզ տխուր եւ անյոյս կը դարձնեն, որ յուսահատ եւ անգոհունակ վիճակ յառաջ կը բերեն: Լուրերը բացայայտ են. Եւրոպական ամէնէն յառաջացած երկիրները՝ ամէնէն շատ անձնասպանութիւն կ'արձանագրեն: Դժբախտաբար, կան քրիստոնեաներ, որոնք իրենց հաւատքը տկարացած է կամ մարած: Անցեալ Մարտ 6-ին, այս ուղղութեամբ Սրբազան Պապը Ֆրանչիսկոս խօսք ուղղելով մօտ հինգ հազար հոգիներու հաւագի մը առջեւ՝ կազմուած առաքեալ քահանաներէն եւ միսիոնար ընտանիքներէն ու երիտասարդներէն, ըսաւ. «Գացէ՛ք, քարոզեցէ՛ք Քրիստոսը հեթանոսներուն եւ ոչ մկրտուածներուն, ինչպէս նաեւ հեթանոս քրիստոնեաներուն, որոնք իրենց մկրտութիւնը մոռցած են եւ իրենց հաւատքը մարած է: Ի՜նչ ծանր բայց ճշմարիտ խօսք է ասիկա, որ մեզի մտածել կու տայ, եւ որ կը մղէ բազմաթիւ քահանաներ եւ հարիւրաւոր ընտանիքներ աշխարհին չորս կողմ երթալու՝ Քրիստոսը քարոզելու համար: Արդարեւ, քանիներ դժբախտաբար կ'ապրին մթութեան մէջ, առանց գիտնալու ինչո՞ւ համար կ'ապրին: Իրենց կեանքը նիւթական դարձած է՝ առանց Քրիստոսի լոյսին, որ միայն կարող է լուսաւորել իրենց ժամանակը, իրենց կեանքը: Կ'ապրին առանց ուրիշներուն օգտակար դառնալու, առանց կեանքի նպատակ ունենալու, կարծէք թէ Քրիստոս Յարութիւն չէ առած եւ մեզի նոր կեանք չէ տուած: Յարուցեալ Քրիստոսը մեր յոյսի ուժն է եւ մեզ կը հրաւիրէ իրեն հետ Յարութիւն առնելու: Յարուցեալ Քրիստոսին վրայ դրած մեր հաւատքը կարող է մեր կեանքը փոխելու, անոր նոր իմաստ տալու, ամէն մէկը իր շրջանակէն ներս բարի լուրը տարածելու եւ ահագին մարդոց՝ նոր յոյս մը ներշնչելու: Հաւատքը կեանքը կը բարւոքէ, յուսահատութիւնը կը փարատէ, երիտասարդներուն նոր հորիզոններ կը բանայ եւ դժուարութեան մէջ՝ լուծումներ կը թելադրէ ու մշակոյթը կը բարեփոխէ: Այսպէս, ամէն հաւատացեալ մարդ ու կին, երիտասարդ ու երիտասարդուհի աշխարհին լոյսը պիտի դառնայ, երկրին՝ աղը եւ ընկերութեան՝ խմորը:
Յոյժ սիրելիներ, այս ըմբռնումով, այսօրուան Սուրբ Յարութեան տօնը մեր ապրումին իմաստը կը նորոգէ եւ կը յայտնէ մեզի մեր կեանքին նպատակը: Եթէ իսկապէս կը հաւատանք որ Յիսուս յարութիւն առաւ, ուրեմն մենք ալ յարութիւն պիտի առնենք իրեն հետ: Այս է քրիստոնեայ կրօնքին իսկական նորութիւնը՝ մահուընէն ետք յարութիւն առնել, յաւիտենական կեանք ապրիլ Աստուծոյ մօտ, շրջապատուած մեր անթիւ նահատակներով եւ սուրբերով, գլխաւորութեամբ մեր երկնային մօր՝ Սուրբ Կոյս Աստուածածնին: Այս է պարգեւը որ Յիսուս պատրաստած է մեզմէ ամէն մէկուն համար իր փառաւոր Յարութեամբ. ամէն:
Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց
Օրհնեալ է Յարութիւն Քրիստոսի
† Ներսէս Պետրոս ժԹ.
Կաթողիկոս Պատրիարք
Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց
Հաղորդագրութիւն Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ Յատուկ Սիւնհոդոսի
Հռոմ
published Saturday, 07 March 2015 at 12:37 by Tigran Avalyan

Հայ Կաթողիկէ Եպիսկոպոսաց յատուկ Սիւնհոդոսի բացումը կատարուեցաւ 24 փետրուար 2015-ին, Քահանայապետական Լեւոնեան Հայ վարժարանին մէջ, Հռոմ, նախագահութեամբ Ամենապատիւ եւ Գերերջանիկ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարքին Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց եւ մասնակցութեամբ հետեւեալ թեմերու Առաջնորդներուն. Լիբանան, Հայաստան եւ Արեւելեան Եւրոպա, Պոլիս, Հալէպ, Դամասկոս, Բարձր Ճեզիրէ, Եգիպտոս, Պարսկաստան, Ֆրանսա, Միացեալ Նահանգներ եւ Գանատա, Լատին Ամերիկա, Յունաստան:
Սիւնհոդոսական Հայրերը քննարկեցին գլխաւորաբար հետեւեալ կէտերը.
Ա. Քննարկում՝ Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ իրավիճակին, ընդհանրապէս աշխարհի եւ յատկապէս Միջին Արեւելքի ներկայ արմատական վերիվայրումներուն եւ անոնց հետեւանքով ստեղծուած մտահոգիչ կացութեան լոյսին ներքեւ: Որոշուեցան առնուելիք քայլերը՝ դիմագրաւելու համար բազմապիսի հարցերն ու մարտահրաւէրները, որոնք կը սպառնան մեր հաւատացեալներուն ազգային ու հոգեւոր ինքնութեան:
Բ. Ցեղասպանութեան 100 ամեակի յիշատակութեան ծիրին մէջ կատարուելիք՝ Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ նախաձեռնութեամբ, ինչպէս նաեւ համահայկական մակարդակի վրայ եւ զանազան կազմակերպութիւններուն հետ ծրագրուած ձեռնարկներու կարգաւորում եւ անմիջական նախաքայլեր:
Գ. Այս նոյն գծով եւ յատուկ կերպով նշուեցան հետեւեալ կէտերը.
- Նորին Սրբութիւն Ֆրանչիսկոս Քահանայապետին կողմէ տրուած դրական պատասխանը Գերեջանիկ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարքին կողմէ ուղղուած աղերսին՝ սուրբ Պատարագ մատուցանելու Հռոմի «Սուրբ Պետրոս» մայր տաճարին մէջ, յառաջիկայ ապրիլ 12-ին, մասնակցութեամբ Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ նուիրապետութեան, ինչպէս նաեւ քոյր Եկեղեցիներու եւ այլ Եկեղեցիներու ներկայացուցիչներուն եւ ի ներկայութեան հայ եւ օտար քաղաքական անձնաւորութիւններու:
- Սիւնհոդոսի Հայրերը շնորհակալութեան նամակ յղեցին Սրբազան Պապին՝ Ցեղասպանութեան ոգեկոչումին առիթով Հայ ժողովուրդին հանդէպ անոր ցուցաբերած զօրակցութեան համար: Յայտնեցին նաեւ իրենց երախտագիտութիւնը անոր պատմական որոշումին համար՝ ի մօտոյ սուրբ Գրիգոր Նարեկացին Տիեզերական Եկեղեցւոյ Վարդապետ հռչակելու:
Դ. Սիւնհոդոսական հայրերը զօրակցութիւն յայտնեցին Միջին Արեւելքի զանազան երկիրներուն մէջ տարագրութեան ու ջարդի ենթարկուող բազմահազար քրիստոնեաներուն հետ որոնք, ի նմանութիւն առաջին դարերու քրիստոնեաներուն, կը նահատակուին իրենց քրիստոնէական հաւատքին կառչած մնալնուն համար: Հայրերը յայտնեցին իրենց պատրաստակամութիւնը՝ բոլոր մարզերու մէջ յառաջ տանելու իրենց ջանքերը, այդ հալածուած ժողովուրդին օգնութեան հասնելու եւ անոնց տառապանքները թեթեւցնելու համար:
Սիւնհոդոսական նիստերը փակուեցան 28 փետրուար 2015-ին, յատուկ արարողութեամբ, քահանայապետական Լեւոնեան Հայ Վարժարանի «Սուրբ Նիկողայոս» եկեղեցիին մէջ:
Հռոմ, 28 փետրուար 2015
Քարտուղարութիւն
Հայ Կաթողիկէ Եպիսկոպոսաց Սիւնհոդոսին
ՍՈՒՐԲ ԾՆՆԴԵԱՆ ՀԱՅՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ՊԱՏԳԱՄ
25.12.2014 Պէյրութ
published Thursday, 25 December 2014 at 15:34 by Tigran Avalyan

Յիսուս Քրիստոսի աստուածապարգեւ Ծննդեան տօնին առիթով, ի ձայն ցնծութեան հրեշտակներուն հետ Ձեզի կը փոխանցենք մեր Հայրապետական պատգամը Արհիապատիւ Արքեպիսկոպոսներ, Եպիսկոպոսներ եւ Առաջնորդներ, պատուական հովիւներ, սարկաւագներ, առաքինազարդ կուսաններ, յարգարժան միութիւններու պատասխանատուներ եւ աշխարհի վրայ սփռուած բոլոր մեր բարեպաշտ Հայ Կաթողիկէ հաւատացեալներ:
« Փա՜ռք Աստուծոյ երկինքի բարձրունքներուն մէջ,
եւ խաղաղութիւն երկրի վրայ՝ բարի կամք ունեցող մարդոց» (Ղկ 2,14)
Ամէն տարի, մեծ ուրախութեամբ կը յիշատակենք Ծնունդը մեր Փրկչին Յիսուս Քրիստոսի, որ եկաւ աշխարհ խաղաղութիւն սփռելու համար մարդոց՝ ընտանիքներուն, հասարակութիւններուն եւ երկիրներուն մէջ: Նախորդ տարիներէն աւելի՝ այսօր կարիքը կայ շեշտը դնելու խաղաղութեան վրայ, նկատի առած ներկայ իրավիճակը, մանաւանդ Միջին Արեւելքին մէջ:
Խաղաղութիւնը շնորհք մըն է որ Յիսուս մեզի կը պարգեւէ, երբ կ'ըսէ. «Խաղաղութիւնս կը թողում ձեզի, իմ խաղաղութիւնս կու տամ ձեզի. զայն չեմ տար ձեզի, ինչպէս աշխարհը կու տայ» (Յովհ 14,27):
Յիսուս մեզի նոր պատուիրան մըն ալ տուաւ, երբ ըսաւ. «Սիրեցէ՛ք զիրար: Ինչպէս ես ձեզ սիրեցի, այնպէս ալ դուք զիրար սիրեցէք» եւ կ'աւելցնէ սա նշանակալի խօսքը. «Ամէնքը ձեզ պիտի ճանչնան իբրեւ իմ աշակերտներս, եթէ դուք զիրար սիրէք» (Յովհ 13, 34-35): Եկեղեցւոյ հիմնարկութենէն ի վեր, այս է ամէն քրիստոնեային պիտակը՝ ամէն մարդ սիրել, առանց բացառութեան: Ուստի, սէրը Յիսուսէն կը բխի եւ խաղաղութիւնը՝ սէրէն:
Ոչ ոք կ'ուզէ կռիւ կամ խռովութիւն, եւ ամէն մարդ կը բաղձայ խաղաղ կեանք ունենալ: Արդ, խաղաղութիւնը սրտէն կը սկսի եւ սիրով կը սնանի, եւ անկէ կը տարածուի մօտիկներուն ու հեռաւորներուն, եւ յատուկ կերպով անոնց որոնք ամէնէն աւելի կարիք ունին խաղաղութեան, ընտանիքներէն ներս՝ ամուսինին եւ կնոջ միջեւ, ազգականներուն մօտ՝ դրամական հարցերու պատճառով, ծանօթներուն միջեւ՝ նախանձի պատճառով, եւ օրինակները շատ են:
Խաղաղութիւնը, ինչպէս ըսի, Աստուծոյ պարգեւն է, բայց խաղաղութիւնը գոյացնել՝ պատասխանատուութիւնն է նախ եւ առաջ մեզի քրոստոնեաներուս: Մենք կոչուած են կամուրջ դառնալու՝ ուրիշներուն հասցնելու համար Աստուծոյ խաղաղութիւնը: Յիւսուս ըսաւ. «Երան՜ի խաղաղարարներուն, որովհետեւ անոնք Աստուծոյ որդիներ պիտի կոչուին« (Մտթ 5,9): Յիսուս չըսաւ երանի խաղաղասէրներուն, այլ խաղաղարարներուն, այսինքն՝ երանի անոնց որոնք կ'աշխատին խաղաղութիւնը հաստատելու հակառակորդ մարդոց միջեւ:
Յիսուսի քարոզած խաղաղութիւնը բոլորովին տարբեր է եւ կը հակասէ աշխարհի յառաջացած խաղաղութեան: Պատմութեան մէջ կը կարդանք Օգոստոս կայսրին խօսքը, որ կ'ըսէ թէ ինք խաղաղութիւնը հաստատեց աշխարհին վրայ իր զինուորական յաղթանակներուն շնորհիւ:
Կարելի է ըսել թէ՝ խաղաղութիւնը որ Յիսուս Քրիստոս հաստատեց, ան ալ Անոր յաղթանակներուն շնորհիւ է: Բայց, Յիսուսի յաղթութիւնները չեղաւ թշնամիները սպաննելով, այլ՝ անոնց համար մեռնելով, ինչպէս որ Ս. Պօղոս կ'ըսէ՝ թէ խաչի վրայ «Յիսուս յաղթեց մահուան», բայց չըսէր որ Յիսուս սպաննեց թշնամիները:
Սիրելիներ, քրիստոնէական գաղափարը խաղաղութեան մասին պէտք է տարածել նաեւ քաղաքականութեան շրջագիծէն ներս: Յստակ է որ միակ ճամբան խաղաղութեան հասնելու համար՝ թշնամական ոգին փարատելն է, եւ ոչ ինչպէս քաղաքագէտները կը մտածեն՝ թշնամիները սպաննել: Անոնք թշնամիներուն կը յաղթեն զէնքով, իսկ թշնամութիւնը կը յաղթուի տրամախօսութեամբ, համբերութեամբ եւ լուրջ աշխատանքով, ինչպէս որ տեղի ունեցաւ վերջերս Միացեալ Նահանգներու եւ Քուպայի միջեւ շնորհիւ Նորին Սրբութիւն Ֆրանչիսկոս սրբազան Պապին միջամտութեան: Սովորաբար, քաղաքագէտներուն նպատակն է՝ թշնամին սպաննել: Բայց անոնք կը մոռնան որ թշնամիներուն արիւնը ծնունդ կու տայ նորանոր թշնամիներուն, եւ այսպէս՝ փոխանակ թշնամիները կործանելու, անոնց թիւը երթալով կը բազմանայ, ինչպէս որ ներկայ պարագաները մեզի ցոյց կու տան:
Խաղաղարար անձ դառնալու համար, կարելի է ուրեմն դիմել նաեւ աղօթքի, երբ չենք յաջողիր համոզելու իրարու թշնամի ազգերը տրամախօսութեամբ իրենց հարցերը լուծելու համար: Այս կէտին շուրջ պատմական դէպք մը տեղի ունեցաւ անցեալ տարի, երբ Նորին Սրբութիւն՝ Ֆրանչիսկոս սրբազան Պապը, Սուրիոյ դէմ հռչակուած պատերազմէն խուսափելու համար, յայտարարեց որ Աստուածամօր ծննդեան տօնին նախօրեակը, Սեպտեմբեր 7-ը, ըլլայ ծոմապահութեան եւ աղօթքի օր: Այդպէս ալ եղաւ: Եւ Սրբազան Պապին միացան ոչ միայն կաթողիկէները եւ բազմաթիւ քրիստոնեաներ եւ իսլամներ, այլ նոյնիսկ Մեծ Պետութիւններու ժողովուրդները: Արդիւնք՝ Անգլիա եւ Գերմանիա քաշուեցան, իսկ Միացեալ Նահանգներու ժողովուրդին 62 առ հարիւրը քուէարկեցին ի նպաստ սրբազան Պապին խաղաղարար ծրագրին: Եւ այսպէս, ծոմապահութիւնը եւ աղօթքը աւելի ազդու դարձան եւ պատերազմի դիւային ծրագիրը ձախողեցաւ: Ահա՛, սիրելի եղբայրներ, աղօթքի եւ ծոմապահութեան զօրաւոր եւ բարեբեր արդիւնքը:
Ուստի, սիրելիներ, աղօթքը մեծապէս օգտակար է, բայց խաղաղութիւնը բանեցնելու համար հարկ է պատերազմի պատճառները փարատել: Այս կարեւոր աշխատանքը յաջողցնելու համար, անհրաժեշտ է ներառել ամէն մարդ, նոյնիսկ ոչ քրիստոնեաները եւ ամէն բարի կամք ունեցող մարդիկ, որոնք պատրաստ են համագործակցելու ի նպաստ խաղաղութեան:
Յոյժ սիրելիներ, սուրբ Բեռնարդոս կ'ըսէ, որ Յիսուս մեզի կը յայտնուի երեք անգամ՝ անգամ մը իր ծննդեան օրը՝ տկար մանուկի կերպարանքով, անգամ մը աշխարհին վերջին օրը՝ որպէս դատաւոր բոլոր մարդոց, եւ երրորդ անգամ՝ Յիսուս մեզի կը յայտնուի ամէն օր: Արդարեւ, Յիսուս ամէն օր մեր սրտի դուռը կը զարնէ: Ասոր համար, ամէն օր պէտք է որ արդուն ըլլանք Յիսուսին մտիկ ընելու, գիտնալու համար Իր կամքը՝ զայն կատարելու համար: Այսինքն ինչպէ՞ս կարելի է աւետել մեր շրջանակի ամէն անձին որ Յիսուս զինք կը սիրէ եւ ասոր համար Ան աշխարհ եկաւ, եւ այսօր մենք կը տօնենք Անոր Ծնունդը, եկաւ որպէսզի մեզ ազատէ մեր ցաւերէն եւ մեզ փրկէ մեր մեղքերէն, եւ այս նպատակին համար Ան իր կեանքը զոհեց խաչի վրայ մեզի համար: Ոչ միայն, այլ Ան մեզի բացաւ երկինքի դռները, որոնք փակ մնացած էին Ադամի եւ Եւայի մեղքէն ի վեր, մեզի համար տեղ պատրաստեց երկինքին մէջ, որպէսզի յաւիտեանս երջանիկ ըլլանք բոլոր իրեն հաւատացողներուն հետ:
Սիրելիներ, կ'արժէ ամէն օր մենք մեզի հարցնենք. արդե՞օք ես արթուն եմ Յիսուսի կոչին: Արդեօք իմ օրակարգիս վրայ Յիսուսին ժամանակ կ'ընծայ՞եմ աղօթելու եւ Իրեն մտիկ ընելու, կամ թէ այնքան ինքզինքս կը զբաղեցնեմ, որ ժամանակ իսկ չունիմ Յիսուսը լսելու եւ կեանքս Իր խօսքով լուսաբանելու, Իր ծրագիրը իմ վրաս ճանչնալու ու զայն գործադրելու եւ սուրբ Եկեղեցւոյ առաքելութիւնը շարունակելու: Նման հարցումներ կրնան զիս արթուն պահել Աստուծոյ կամքը ճանչնալու իմ կեանքիս իմաստը եւ կոչումը աւելի լաւ հասկնալու համար:
Յոյժ սիրելիներ, Ծննդեան շրջանը մեզ կը կոչէ Աստուծոյ փառք տալու, որովհետեւ Աստուած բարի է, հաւատարիմ է եւ ողորմած է: Ան է մեր երկնաւոր Հայրը, որ մեզի պարգեւեց Իր Միածին Որդին, Յիսուս Քրիստոսը, որպէսզի մեր կեանքի ելեւէջներուն ընթացքին, զգանք որ Աստուած մեզի մօտ է, որպէսզի զինք սիրենք, պաշտենք եւ Անոր փառք տանք: Ինչպ՞էս: Մեր կեանքի բարի վկայութեամբ եւ Յիսուսին սէրը սփռելով մեր շրջանակէն ներս:
Երբ մսուրին դիմաց կ'ամփոփուինք մանուկ եւ անզօր Յիսուսին առջեւ, յիշենք մեզի սորվեցուցած իր հետեւեալ խօսքը. «Սորվեցէ՛ք ինձմէ որ սրտով հեզ եմ եւ խոնարհ, ու պիտի գտնէք հանգիստը ձեր հոգիներուն» (Մտթ 11,29):
Ո՜վ սիրելի Յիսուս՝ տո՛ւր խաղաղութիւն մեր սրտերուն, բոլոր ընտանիքներուն, համայն աշխարհին, մանաւանդ անոնց որոնք ամէնէն աւելի անձկութեան մէջ կ'ապրին:
Ո՜վ սիրելի Յիսուս՝ տո՛ւր ընտանիքներուն որ ապրին սուրբ ընտանիքի նման՝ պարզութեամբ, խոնարհութեամբ եւ Աստուծոյ փառաբանութեամբ:
Ո՜վ սիրելի Յիսուս՝ տո՛ւր նուիրեալ հոգիներուն, մանաւանդ այս տարի որ սիրեն իրենց կոչումը եւ անոր հաւատարիմ մնան՝ ծառայելով զրկուածներուն, տառապեալներուն եւ քու սիրոյթ կարօտեալներուն:
Ո՜վ սիրելի Յիսուս՝ լեցո՛ւր մեր սիրտերը հեզութեամբ, խոնարհութեամբ ու քու աստուածային սիրովդ, եւ ըրէ՛ որ քու այդ սէրդ սփռենք մեր շրջանակէն ներս, որպէսզի ամէն անձ զգայ, որ Դուն ծնար եւ յայտնուեցար իրեն համար. Ամէն:
Յիսուս ծնաւ եւ յայտնեցաւ Օրհնեալ է Ծնունդը Յիսուսին
Հաղորդագրութիւն
ԾՆՆԴԵԱՆ ՏՕՆԻՆ ԾԻՍԱԿԱՏԱՐՈՒԹԻՒՆԸ
published Monday, 22 December 2014 at 12:36 by Tigran Avalyan

Ամենապատիւ եւ Գերերջանիկ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց սուրբ Ծննդեան առիթով Հայրապետական Սուրբ Պատարագը պիտի մատուցանէ եւ օրուան պատգամը պիտի փոխանցէ սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ սուրբ Եղիա Աթոռանիստ եկեղեցի, Տեպպաս հրապարակ, հինգշաբթի 25 Դեկտեմբեր 2014 առաւօտեան ժամը 10.00ին։
Հոգեւոր Տէրը շնորհաւորութիւնները պիտի ընդունի Պատրիարքարանի դահլիճին մէջ հետեւեալ օրերուն.
Հինգշաբթի 25 Դեկտեմբեր ժամը 12.00էն- 13.30 եւ 16.30էն- 19.00։
Ուրբաթ 26 Դեկտեմբեր ժամը 16.30էն- 19.00։
Հինգշաբթի 1 Յունուար 2015 ժամը 16.30էն- 19.00։
Դիւան
Հայ Կաթողիկէ Պատրիարքութեան
Պէյրութ, 21 Դեկտեմբեր 2014
APPELLO PATRIARCALE
Beirut
published Monday, 01 December 2014 at 09:14 by Tigran Avalyan

Servo di Gesù CristoNERSES BEDROS XIXcon la Misericordia di DioCatholicos Patriarca di Cilicia degli Armeni CattoliciAPPELLO PATRIARCALEAi nostri Onorevoli Fratelli Loro Eccellenze Arcivescovi, Vescovi,Reverendi Sacerdoti, Stimati Diaconi, Reverende Suore ed al Popolo FedeleGli armeni della Madre Patria e della Diaspora nel 2015 si preparano con eventi straordinari a celebrare il 100° Anniversario del Genocidio Armeno. Tale tappa chiamata ad essere di passaggio, innanzi tutto e al sopra di ogni cosa, deve essere l'espressione della nostra unità, del nostro impegno congiunto e ben coordinato, che è la priorità delle priorità della nostra nazione, quale precondizione per la realizzazione dei nostri obiettivi nazionali.Il nostro popolo avrà l'occasione di dare la sua testimonianza davanti alla comunità internazionale con la sua unione e la cospicua partecipazione alla Santa Messa in rito armeno, in occasione del Centenario del Genocidio Armeno, il 12 aprile 2015, che si celebrerà nella Basilica Vaticana di San Pietro presieduta da Papa Francesco, con la presenza delle Loro Eminenze Cardinali, gli Ambasciatori accreditati presso la Santa Sede, il clero e i fedeli di Roma. A questo evento storico rifletteranno i media internazionali che a sua volta attirerà l'attenzione della comunità internazionale sul Popolo Armeno e sulla Causa Armena.Siamo certi che, saprete incoraggiare nel miglior modo i fedeli, gli amici e vicini delle vostre eparchie e parrocchie a partecipare nella Città Eterna, a Roma, a questa storicamente memorabile cerimonia, alla quale seguirà la sera un Concerto speciale, che sarà una ode ai Martiri del Grande Male. La cospicua partecipazione dei nostri fedeli a tale evento consoliderà allo stesso tempo il nostro proposito di canonizzazione delle vittime del Genocidio quali martiri della fede.Come ai summenzionati eventi, considerati da lungo tempo dal comitato patriarcale per il centenario del Genocidio Armeno come i più importanti, così a tutti gli altri eventi organizzati all’interno delle comunità armene, con la partecipazione consapevole e senza riserve del nostro popolo alle iniziative per il centenario del Genocidio Armeno, daremo testimonianza della nostra fedeltà ai nostri un milione e mezzo di martiri e della loro salda fede e amore a Cristo e alla nazione. Allo stesso tempo, riconfermiamo la nostra attitudine alla vittoria della divina Giustizia, dei diritti e valori umani e soprattutto del sublime valore del martirio dal quale ha germogliato e prospera la rivitalizzazione e la gloriasa risurrezione del Popolo Armeno.Con la nostra paterna benedizione, Nerses Bedros XIXCatholicos Patriarca di Ciliciadegli Armeni Cattolici Dato nella Sede Patriarcale a BzommarGiorno tredicesimo di novembre A.D. 2014Sedicesimo anno del Nostro Patriarcato
Հայրապետական կոչ եւ Մեծ Եղեռնի 100 ամեակի յիշատակումի յայտարարութիւն
Պէյրութ Դիւան թիւ 286/14
published Monday, 01 December 2014 at 09:12 by Tigran Avalyan

Յիսուսի Քրիստոսի Ծառայ
ՆԵՐՍԷՍ ՊԵՏՐՈՍ ԺԹ.
Ողորմութեամբ Աստուծոյ
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց
Հ Ա Յ Ր Ա Պ Ե Տ Ա Կ Ա Ն Կ Ո Չ
Մեր Պատուական Եղբայրներուն՝ Արհի. Արհի. Արքեպիսկոպոսներուն, Եպիսկոպոսներուն, Գերապատիւ Վարդապետներուն, Յարգոյ Քահանաներուն, Սարկաւագներուն, Առաքինազարդ Կոյսերուն եւ Հաւատացեալ Ժողովուրդին:
Հայաստանաբնակ եւ աշխարհասփիւռ համայն հայութիւնը կը պատրաստուի 2015-ին բացառիկ միջոցառումներով նշելու Հայոց ցեղասպանութեան 100-րդ տարելիցը։ Շրջադարձային դառնալու կոչուած այս հանգրուանը ամէն բանէ առաջ եւ ամէն բանէ վեր պէտք է հանդիսանայ արտայայտութիւնը մեր միասնականութեան, մեր միասնական ու աւելի կազմակերպուած աշխատանքին՝ որ մեր ազգային առաջնահերթութեանց առաջնահերթն է՝ ըլլալով նախապայմանը մեր համազգային առաջադրանքներուն կենսագործումին։
Մեր ժողովուրդը՝ միջազգային հանրութեան իր այս միասնականութեան վկայութիւնը տալու առիթը պիտի ունենայ իր զանգուածային ներկայութեամբ հայածէս սուրբ Պատարագին զոր Հայոց ցեղասպանութեան 100-րդ տարելիցին առիթով պիտի մատուցանենք Վատիկանի սուրբ Պետրոսի Պազիլիքային մէջ 2015-ի Ապրիլի 12-ին Ֆրանչիսկոս հայասէր Սրբազան Քահանայապետին նախագահութեամբ, Կարդինալներու դասին, Վատիկանի մօտ լիազօրագրուած օտար դեսպաններուն ներկայութեամբ եւ հռոմաբնակ հոգեւորականներու եւ հաւատացեալներու մասնակցութեամբ: Այս պատմական իրադարձութեան պիտի արձագանգեն միջազգային լրատուամիջոցները եւ ան իր վրայ պիտի հրաւիրէ միջազգային հանրութեան ուշադրութիւնը եւ պիտի հրահրէ անոր հետաքրքրութիւնը Հայ ժողովուրդին եւ Հայ Դատի մասին։
Վստահ ենք որ ձեր թեմերէն եւ ժողովրդապետական սահմաններէն ներս, լաւագոյն պատշաճութեամբ եւ խանդավառութեամբ պիտի քաջալերէք ձեր հաւատացեալները, բարեկամներն ու շրջապատը մասնակցելու յաւիտենական քաղաքին՝ Հռոմի մէջ տեղի ունենալիք պատմականօրէն յիշարժան այս մեծախորհուրդ արարողութեան, որուն պիտի յաջորդէ բացառիկ համերգ մը, որ պիտի հանդիսանայ ներբող մը Մեծ Եղեռնի Նահատակաց։ Մեր ժողովուրդին մեծաթիւ մասնակցութիւնը միաժամանակ պիտի զօրացնէ Հայոց ցեղասպանութեան զոհերուն իբրեւ հաւատքի նահատակներ սրբադասման մեր առաջադրանքը։
Ինչպէս Հայոց ցեղասպանութեան 100-րդ տարելիցի մեր պատրիարքական յանձնախումբին կողմէ երկար ժամանակէ ի վեր առաջադրուած ծրագիրներուն գլխաւորը հանդիսացող վերոյիշեալ ձեռնարկներուն, նոյնպէս հայկական բոլոր հասարակութիւններէն ներս Հայոց ցեղասպանութեան 100-րդ տարելիցին նուիրուած միջոցառումներուն մեր ժողովուրդին գիտակից ու անվերապահ մասնակցութեամբ՝ վկայութիւնը պիտի տանք մեր հաւատարմութեան մեր մէկուկէս միլիոն նահատակներու հաւատքին եւ Քրիստոսի ու Ազգին հանդէպ անոնց անսասան սիրոյն։ Միաժամանակ պիտի վերահաստատենք մեր կառչումը աստուածայաղթ Արդարութեան, մարդկային անկորնչելի իրաւունքին ու արժէքներուն եւ յատկապէս նահատակութեան վսեմագոյն արժէքին, որմէ ծիլ առաւ եւ կ'ընձուղուի ահա վերակենդանացումը ու փառապանծ յարութիւնը Հայ Ազգին։
Հայրապետական օրհնութեամբ՝
† Ներսէս Պետրոս ժԹ.
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ
Կաթողիկէ Հայոց
Տուեալ ի Կաթողիկոսական Աթոռոյն որ ի Զմմառ
Յաւուր երեքտասաներորդի ամսեանն Նոյեմբերի յամի Տեառն 2014-ի
Ի վեշտասաներորդում ամի Հայրապետութեան Մերոյ
Հաղորդագրութիւն
Զմմառու Պատրիարքական Կղերին Միաբանական Ժողովի 4-9 օգոստոս 2014 Զմմառ, Լիբանան
published Wednesday, 06 August 2014 at 14:29 by Tigran Avalyan

Զմմառու Պատրիարքական Կղերի Միաբանութիւնը իր արտակարգ ընդհանուր ժողովը պիտի գումարէ 4-9 օգոստոս 2014, Զմմառու դարաւոր վանքի նորակառոյց «Արծիւեան» սրահին մէջ, նախագահութեամբ՝ Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց Ամենապատիւ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարքին, հրաւէրով եւ կազմակերպութեամբ Միաբանութեան պատրիարքական Փոխանորդ՝ գերապայծառ Գաբրիէլ թ.ծ.վ. Մուրատեանին եւ վարչութեան:
Զմմառու դարաւոր վանքը իր խնկաբոյր կամարներուն ներքեւ պիտի ընդունի աշխարհի չորս կողմերէն հաւաքուած միաբան հայրեր, եպիսկոպոսներ եւ վարդապետներ:
Միաբանական այս ժողովը խորհրդակցական բացառիկ նիստ մը պիտի ըլլայ, որովհետեւ պիտի գումարուի Միջին Արեւելքի այս տագնապալի օրերուն, երբ քրիստոնեայ հատուածները բռնութեան ու հալածանքի կ'ենթարկուին:
Ժողովի ընթացքին պիտի քննարկուին Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ, Զմմառու Պատրիարքական Կղերի Միաբանութեան եւ հայ ժողովուրդին առջեւ ծառացած բազմատեսակ մարտահրաւէրները, որոնք կը վերաբերին հոգեւոր, եկեղեցական, հասարակական եւ ընկերային հարցերուն:
Միաբանական ժողովի օրակարգի հիմնական նիւթերն են.
• Զմմառու Պատրիարքական Միաբանութեան եւ Թեմական Առաջնորդութիւններու միջեւ յարաբերութեան մշակում:
• Միաբանական կեանքի եւ միաբանական հարցերու քննարկում եւ արժեւորում: Միաբանին յարաբերութիւնը վարչութեան եւ մայրավանքին հետ, ինչպէս նաեւ միաբաններուն կեանքը թեմերու մէջ:
• Քահանայական եւ միաբանական կոչումի տագնապը ներկայ դարուն:
• Միաբանութեան հովուական առաքելութիւնը Հայաստանի առաջնորդութեան մէջ:
Կը յայտարարենք նաեւ, թէ 12-13-14 օգոստոսին տեղի պիտի ունենայ երրօրեայ հոգեւոր ամփոփումի օրեր, որուն պիտի մասնակցին միաբան հայրեր, եպիսկոպոսներ եւ վարդապետներ ի պատրաստութիւն Աստուածածնայ Վերափոխման տօնին եւ Զմմառու վանքին անուանակոչութեան:
Տարիներու աւանդութեան համաձայն, այս տարի եւս մեծ հանդիսաւորութեամբ պիտի նշուի Աստուածածնայ Վերափոխման տօնը շաբաթ, 16 օգոստոս 2014-ին, երեկոյեան ժամը 18:00-ին, եւ պիտի մատուցուի հանդիսաւոր սուրբ Պատարագ՝ որպէս նախատօնակ: Իսկ կիրակի, 17 Օգոստոս 2014-ին, առաւօտեան ժամը 10:30-ին, Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց Ամենապատիւ Տէր Ներսէս Պետրոս ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարքը հայրապետական սուրբ Պատարագ պիտի մատուցանէ եւ խաղողօրհնէք կատարէ: Սուրբ Պատարագի սրբազան երգեցողութիւնը պիտի կատարէ պատրիարքական «Կռունկ» երգչախումբը, ղեկավարութեամբ դոկտ. Եդուարդ Թորիկեանի:
Տօնակատարութեան իրենց մասնակցութիւնը պիտի բերեն ուխտակիր հաւատացեալներ ու հայ կաթողիկէ ժողովրդապետութիւնները:
Զմմառու Պատրիարքական Կղերի Միաբանութեան առջեւ բաց է լուսաշող առաքելութեան դաշտը: Կարեւոր է միացնել ճիգերը, համադրել ուժերը եւ միասիրտ ու միախորհուրդ՝ բերել լիաբուռն օժանդակութիւնը Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկէ հայոց պատրիարքական Աթոռին եւ Պատրիարքական Կղերին Միաբանութեան վերելքին:
29 յուլիս 2014
Դիւան
Զմմառու Պատրիարաքական Կղերին Միաբանութեան
ՆԱՀԱՏԱԿԱՑ ԵՐԱՆԱՑՄԱՆ ԴԱՏԻ ՆԱԽԱՊԱՏՐԱՍՏՈՒԹԵԱՆ ԿՈՉ
ՆԵՐՍԷՍ ՊԵՏՐՈՍ ԺԹ. Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց
published Sunday, 13 April 2014 at 21:40 by Tigran Avalyan

ՀՈՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ
100-րդ ՏԱՐԵԼԻՑԻՆ ԸՆԴԱՌԱՋ
ՆԱՀԱՏԱԿԱՑ ԵՐԱՆԱՑՄԱՆ ԴԱՏԻ ՆԱԽԱՊԱՏՐԱՍՏՈՒԹԵԱՆ ԿՈՉ
Յիսուսի Քրիստոսի Ծառայ
ՆԵՐՍԷՍ ՊԵՏՐՈՍ ԺԹ.
Ողորմութեամբ Աստուծոյ
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ
Կաթողիկէ Հայոց
ՈՂՋՈՅՆ ԵՒ ԱՍՏՈՒԱԾԱՒԱՆԴ ՕՐՀՆՈՒԹԻՒՆ
Մեր պատուական եղբայրներուն՝ Արհի. Արհի. Արքեպիսկոպոսներուն, Եպիսկոպոսներուն, Գերյարգելի եւ Գերապատիւ Վարդապետներուն, Արժանապատիւ Քահանաներուն, Յարգոյապատիւ Սարկաւագներուն, Առաքինազարդ Քոյրերուն եւ բարեպաշտ հաւատացեալ ժողովուրդին։
1915-ի Հայոց Ցեղասպանութեան հարիւրամեակին ընդառաջ, Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցին, համաձայն Հռոմի Սուրբ Աթոռին 2007-ին հրատարակած «Մայր Սրբոց» Ուղեցոյցին, կը շարունակէ Մարտինի Արքեպիսկոպոս Իգնատիոս Մալոյեանի Երանացումով սկիզբ առած դատական գործընթացը՝ պաշտօնապէս բացուած հռչակելով դժոխային Ցեղասպանութեան հետեւանքով նահատակուած հոյլ մը կղերականներու, կրօնաւորուհիներու եւ աշխարհական դասի Երանացման Դատը։
Վստահ ենք թէ սոյն երանացումը ո՛չ միայն պիտի ամրապնդէ Քրիստոնէական Հաւատքը հայ ժողովուրդին մէջ, այլ նաեւ մեծապէս պիտի նպաստէ 20-րդ դարու առաջին Ցեղասպանութեան միջազգային ճանաչումին, մասնաւորաբար մինչեւ օրս լուռ մնացած պետութիւններուն եւ Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան կողմէ, միաժամանակ պանծացնելով մարդկային Արդարութիւնը, դատապարտելով Ցեղասպանութիւնը ծրագրած եւ գործադրած Օսմանեան պետութիւնը, վերահաստատելով հայ ժողովուրդին արդար հատուցման իրաւունքը եւ կանխարգիլելով ցեղասպանական արարքներու կրկնութիւնը։
Առ այդ, կը խնդրենք Արհի. Արհի. Արքեպիսկոպոսներէն, Եպիսկոպոսներէն, կղերէն եւ մեր աղօթասէր հաւատացեալներէն, որ ընդառաջեն մեր կոչին իրենց աստուածահաճոյ աղօթքներով եւ վկայութիւններով, որպէսզի անհերքելի պատմական փաստարկութիւններով օժտուած մեր խնդրանք-դիմումը արժանանայ Տիեզերական Եկեղեցւոյ հաւանութեան ինչպէս նաեւ Արդարադատութեան Ատեաններու եւ Պետութիւններու զօրակցութեան։
Թող Երանելի Իգնատիոս Մալոյեանը եւ Զմմառու ցաւագին Տիրամայրը օրհնեն Հայ Ազգին ճանապարհորդութիւնը դէպի խաղաղութեան, արդարութեան եւ բարօր կեանքի անդաստանները։
† Ներսէս Պետրոս ժԹ.
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ
Կաթողիկէ Հայոց
Տուեալ ի Կաթողիկոսական Աթոռոյն որ ի Զմմառ
Յաւուր տասներեքերորդի ամսեանն Ապրիլի յամի Տեառն 2014-ի
Ի հնգետասաներորդում ամի Հայրապետութեան Մերոյ
Ի տօնի Ծաղկազարդի
ՀԱՅՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ՊԱՏԳԱՄ ՔԱՌԱՍՆՈՐԴԱՑԻ ԱՌԻԹՈՎ
Լիբանան
published Thursday, 06 March 2014 at 11:58 by Tigran Avalyan

Յիսուսի Քրիստոսի Ծառայ
ՆԵՐՍԷՍ ՊԵՏՐՈՍ ԺԹ.
Ողորմութեամբ Աստուծոյ
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց
ՀԱՅՐԱՊԵՏԱԿԱՆ ՊԱՏԳԱՄ
ՔԱՌԱՍՆՈՐԴԱՑԻ ԱՌԻԹՈՎ
ՈՂՋՈՅՆ ԵՒ ԱՍՏՈՒԱԾԱՒԱՆԴ ՕՐՀՆՈՒԹԻՒՆ
Մեր Պատուական Եղբայրներուն` Արհի. Արհի.
Արքեպիսկոպոսներուն, Եպիսկոպոսներուն, Գերապատիւ Վարդապետներուն,
Յարգոյ Քահանաներուն, Սարկաւագներուն,
Առաքինազարդ Կոյսերուն եւ Հաւատացեալ Ժողովուրդին
«Ան աղքատացաւ, որպէսզի դուք հարստանաք անոր աղքատութեամբ» (2 Կորն 8, 9)
Մեր Մայրը սուրբ Եկեղեցին, իմաստնօրէն ցոյց կու տայ մեզի ուղին որ կ‏‏‏'առաջնորդէ դէպի փրկութիւն ու երջանկութիւն, հրաւիրելով մեզ, տարուայ իրերայաջորդ ծիսական առիթներուն, խորհրդածելու այն էական ճշմարտութիւններուն մասին որոնք կը բխին Քրիստոսի հռչակած Աւետարանէն կամ Բարի Լուրէն։
Քրիստոսի հրապարակային կեանքն ու քարոզութիւնը սկիզբ կ'առնեն քառասնօրեայ առանձնութեամբ անապատին մէջ ուր, աղօթքի ու ծոմի ապաշխարութեան առընթեր, ան ինքզինքը կը նուաստացնէ` կամաւորապէս ենթարկուելով սատանային երրեակ փորձութիւններուն։
Ա՛յսպէս կը սկսի Քրիստոսի անմիջական պատրաստութիւնը առաքելական գործունէութեան։ Ա՛յսպէս կը բացուի աւետարանացումի եւ փրկագործութեան խորհուրդին նոր էջը, որ սահմանուած էր յեղաշրջելու աշխարհի պատմութիւնը։
Ի նմանութիւն Քրիստոսի այս գործելակերպին, Եկեղեցին մեր առջեւ կը դնէ քառասուն օրերու ժամանակամիջոց մը`հոգեւոր կեանքի լուրջ բարենորոգում մը կատարելու համար։ Քառասուն օրեր ուր, Քրիստոսի նման, եթէ ոչ մարմնական` գէթ հոգեկան անջատումի ու ամփոփումի մթնոլորտ ստեղծենք մեր մէջ եւ մեր շուրջը, անդրադառնալու համար թէ ինչո՞ւ կ'ապրինք այս աշխարհին մէջ, եւ աւելի ի՞նչ կրնանք ընել` նորոգուած ուժերով դիմակալելու համար մեզի սպառնացող դժուարութիւնները։
Այս քառասուն օրերը, եկեղեցական բառամթերքով ճանչցուած իբր Քառասնորդաց կամ Մեծ Պահքի շրջան, ծիսական նոր տարեսկիզբ մը կը գոյացնեն։ Անոր իմաստն ու նպատակն է` մեզ պատրաստել դէպքի մը որ գագաթնակէտն է քրիստոնէական հաւատքին, այսինքն` Քրիստոսի յաղթանակը մահուան վրայ, նախ իրը` ապա մերինը։ Յարութիւնը քրիստոնեայ մեծագոյն տօնն ըլլալով, մեզմէ կը պահանջէ լուրջ պատրաստութիւն, լիովին յանձնուելով Ամենակալ Աստուծոյ անսահման գթութեան, արժանաւորապէս դիմաւորելու համար այդ եզակի եղելութիւնը։ Եւ այդ կ'ըլլայ միայն բացառիկ միջոցներ ձեռք առնելով։
Եթե կարենայինք այդ հոգեւոր զարթնումի ու պատրաստութեան աշխատանքին յատկացնել մասնիկ մը միայն այն գուրգուրանքին զոր կը շռայլենք մեր մարմնաւոր բարօրութեան, զգալի բարեփոխում մը կատարուած կ'ըլլար մեր հոգեւոր կեանքին մէջ. այդ` առիթ պիտի ըլլար նաեւ գիտակցելու թէ ի՛նչ կարեւոր դեր ունինք կատարելիք Եկեղեցւոյ մէջ`Աւետարանը սփռելու մեր կեանքի վկայութեամբ, ինչպէս նաեւ ընկերութեան մէջ` արդարութիւնը իրագործելու եւ ճշմարտութեան հետապնդումը յառաջ տանելու համար։
Մեծ Պահքի ընթացիկ ըմբռնումը մեր մտքին առջեւ կը բերէ աւետարանական երեք յորդորները որ սրբութեան առաջնորդող ամէնէն ազդու միջոցները կը նկատուին. աղօթք, ծոմապահութիւն եւ ողորմութիւն։ Դժբախտաբար այս երեք բառերը, բազմիցս յեղյեղուած, հետզհետէ կը կորսնցնեն իրենց ուժականութիւնը։ Ճիշդ է, գիտենք որ աղօթքը միայն Մեծ Պահքի յատուկ պարտաւորութիւն չէ։ Գիտենք նաեւ թէ ծոմ պահելու համար հարկ չկայ Քառասնորդաց շրջանին սպասել։ Գիտենք դարձեալ թէ ողորմութիւն ընելու առիթը չի սահմանափակուիր քառասուն օրերով։ Երեքն ալ քրիստոնէական կատարելութեան հասնելու անփոխարինելի ուղիներ են։ Սակայն, դժբախտաբար, հաւատքը ապրելու եռանդը հաւասարապէս վառ չի մնար մեր մէջ ամբողջ տարուայ ընթացքին։ Հոգեւոր կեանքի աճումին կը սպառնայ մեքենայօրէն կրկնուած, հոգեզուրկ աղօթքը։ Ուստի Եկեղեցին հարկ է սեպէ մերթ ընդ մերթ ցնցել մեզ, մղելով մեզ լուրջ խորհրդածութեան`մեր կեանքին նպատակին մասին` աւետարանական յորդորները յիշեցնելով։ Վերազարթնումի առաջին եւ վճռական քայլն է ատիկա։
Մեծ Պահքը, ի վերջոյ, ուրիշ բան չէ եթէ ոչ կամքը` թօթափելու հոգեկան թմրութեան վիճակը որ կը ջլատէ մեր ուժերը, հարկը`գէթ տարին անգամ մը հոգեւոր ախտաճանաչում մը կատարելու, կարիքը`մենք զմեզ ինքնաքննութեան ենթարկելու, որպէսզի աւելի լաւ ճանչնանք զԱստուած եւ մենք զմեզ։ Իրապաշտ ու անկեղծ է աս աղօթքը զոր սրբութեան ձգտող հոգի մը կ'ուղղէր Աստուծոյ. «Տէր Յիսուս, ես հեռացած եմ ոչ միայն քեզմէ` այլ նաեւ ինծմէ: Ըրէ որ ճանչնամ իմ ներսս տիրող խաւարը` որպէսզի ցանկամ փնտռել քո՛ւ լոյսդ:
Աստուծոյ մնայուն որոնումը ջանք կը պահանջէ, բայց միաժամանակ ուրախութեան աղբիւր է ան: Զիրար սիրող երկու էակներ ճիգ չեն խնայեր իրենց փոխադարձ սիրոյ ապացոյցը տալու համար: Կը զրկուին շատ մը բաներէ որոնք մէկուն կամ միւսին տհաճութիւն կրնան պատճառել: Իրենց համար շատ բնական է որոշ տառապանքներ յանձն առնել` իրենց սէրը զտելու եւ կատարելութեան հասցնելու համար:
Չենք կրնար նկատի առնել մեր սէրը Աստուծոյ հանդէպ նոյն համեմատութեամբ` եթէ մեզի համար վերացական էակ մը կը ներկայացնէ ան, փոխանակ ըլլալու այն` ինչ որ է իսկապէս. մեր Արարիչը, բայց մանաւանդ մեր Հայրը, ինչպէս որ ինքն իսկ կը սիրէ ճանչցուիլ մեզմէ. Հայր մը որու էութի՛ւնն իսկ կը պահանջէ սիրել իր արարածը եւ գուրգուրալ անոր վրայ` իբր իր հարազատ որդին: Աւետարանը կը սիրէ այս տիտղոսով ճանչցնել զԱստուած մեզի, յատկապէս երբ Յիսուսի բերնով Տէրունական Աղօթքը կը սորվեցնէ մեզի` «Հայր» կոչելով զԱստուած: Առակները աւելի եւս ցայտուն կը դարձնեն պատկերը Հօր` որու սէրն ու ողորմութիւնը չափ ու սահման չեն ճանչնար:
Ասոր համար է որ Եկեղեցին, Մեծ Պահքի այս ծիսական կարեւոր ժամանակաշրջանը աղօթքի ու դարձի ժամանակ հռչակելով, կու տայ մեզի պատկերալից օրինակը Աստուծոյ ողորմութեան ու սիրոյն: Վեց Կիրակիները որ կը բաժնեն մեզ Յարութեան Կիրակիէն, մէկական սքանչելի պատկերներն են այդ աստուածային յատկութիւններուն:
Առաջին Կիրակին կը ներկայացնէ Աստուծոյ արարչագործութեան գլուխ գործոցը, մարդը, որ կը զետեղուի դրախտին մէջ`վայելելու համար անխառն ու անվերջ երջանկութիւնը: Երկրորդ Կիրակին կու տայ ցաւալի պատկերը մարդուն ըմբոստութեան իր Արարչին դէմ եւ արդարացի զրկումը սկսզբնական երջանկութենէն` արտաքսումովը դրախտէն: Երրորդ Կիրակին տպաւորիչ օրինակն է հօր մը սրտին մեծութեան, որ թեւաբաց ու համբոյրներով կ'ողջագուրէ իր մոլորած բայց զղջական անառակ որդին: Չորրորդ Կիրակին կը պատմէ հեռատէս գործելակերպը ճարպիկ տնտեսի մը, որ իր ապագան ապահովելու համար հնարամիտ միջոցներու կը դիմէ: Հինգերորդ Կիրակին առակն է դատաւորի մը, որ երկար ատեն անտեսելէ ետք այրիի մը թախանձանքները` ի վերջոյ տեղի կու տայ անոր պնդումներուն դիմաց եւ կը տեսնէ անոր դատը. օրինակն է այս, Յիսուսի մտքին մէջ` յարատեւ աղօթքի զօրութեան: Վեցերորդ Կիրակին, վերջապէս, առիթ կու տայ Քրիստոսի` ձաղկելու փարիսեցիական կեղծաւորութիւնը եւ դրուատելու ճշմարիտ աստուածասիրութիւնը, որ ցուցամոլութիւն չէ այլ աստուածային պատուէրներուն անվերապահ ապրումը:
Սիրելի հաւատացեալներ, հակառակ այն թիւր ըմբռնումին թէ Եկեղեցին Մեծ Պահքը կը պարտադրէ մեզի իբր տրտմութեան ու թախիծի օրեր, հարկ է որ լաւ ըմբռնենք անոր հարազատ իմաստը եւ ըստ այնմ ապրինք զայն: Մեծ Պահքը, պարզապէս, ամենապատեհ ժամանակն է` ներքնապէս ու խորապէս մաքրուելու եւ վերադառնալու մեր Հօր:
Քրիստոս ի՛նքը ըսած է թէ` «Երբ ծոմ կը պահէք`մի՛ տրտմիք փարիսեցիներուն նման, որոնք խոժոր կերպարանք կ'առնեն… Երբ ծոմ պիտի պահես` օծէ՛ գլուխդ, լուա՛ երեսդ, որպէսզի ծոմդ երեւայ ո՛չ թէ մարդոց` այլ Հօրդ, որ կը տեսնէ քեզ ծածուկին մէջ» (Մտթ 6, 16-18)։ Ճիշդ է որ այսօր մարդիկ չեն մրցիր իրարու հետ` իրենց ծոմապահութեամբ պարծենալու համար: Շատեր, ընդհակառակը, կ'ամչնան ցոյց տալու այդ, ոմանց հեգնանքին առարկան չդառնալու համար։ Եւ սակայն այդ նոյն մտավախութիւնը չունին երբ անթիւ զրկանքներու կ'ենթարկուին`առողջապահական կամ գեղագիտական պահանջքներու գոհացում տալու համար:
Սիրելի հաւատացեալ, Մեծ Պահքը զիս, ամէնքս, հարցադրումներու դիմաց կը դնէ:
Համոզուա՞ծ եմ ես` թէ աղօթքը պարտադիր հրահանգ մը չէ, այլ` կեանքիս էական մէկ մասը, ա՛յնքան անհարժեշտ` որքան սնունդը եւ օդը զոր կը շնչեմ: Կարիք է աւելի քան պարտականութիւն: Իրաւունք ունի՞մ զայն անտեսելու: Քրիստոս ի՛նքը որ, Աստուած ըլլալով, պէտք չունէր աղօթելու, աղօթողի գերազանց օրինակը տուաւ մեզի:
Կը հաւատա՞մ որ երկինքի արքայութիւնը մտնելու համար կ'արժէ որոշ զրկումներու ենթարկուիլ: Խիղճս կը թոյլատրէ՞ որ, ի տես դժնդակ, անմարդկային պայմաններու տակ ապրող հազարաւոր էակներուն, փակեմ աչքերս ու ականջներս, չտեսնելու եւ չլսելու համար անոնց օգնութեան թախանձանքը. այս օրերուս յատկապէս, երբ ականատես ենք մեծ ու փոքր, ծեր ու երեխայ` անթիւ անձերու տառապանքին, որ խլուած իրենց հողէն ու տունէն, լեռ ու ձոր կը թափառին, կտոր մը հաց ու երդիք մը մուրալով:
Քառասնորդաց շրջանը Աստուծոյ շնորհքը եւ ներողութիւնը վերագտնելու բացառիկ առիթն է, եթէ ուզենք հաւատարմօրէն գործադրել Աւետարանին յորդորը. «Ապաշխարեցէ՛ք, որովհետեւ մօտեցած է երկինքի արքայութիւնը» (Մտթ 3, 2):
Չենք կրնար Քառասնորդացի այս օրհնաբեր շրջանը թեւակոխել առանց մտաբերելու, ինչպէս կը յորդորէ մեր սիրելի Ֆրանչիսկոս Քահանայապետը, թէ Քառասնորդացը պատեհ առիթ է տիրանալու հոգեւոր աղքատութեան հոգիին, մերկանալով կարգ մը բաներէ որոնք մեր սրտերը կը խճողեն եւ մեզ գերի կը դարձնեն շատ մը աւելորդ բաներու: Նմանինք Քրիստոսի, որ «աղքատացաւ որպէսզի դուք հարստանաք անոր աղքատութեամբ» (2 Կորն 8, 9):
Կը հայցեմ Սուրբ Հոգիին շնորհքները մեր բոլորին վրայ, որպէսզի այս Մեծ Պահքի օրհնեալ քառասուն օրերը մեզ քայլ մը առաջ տանին դէպի այն կատարելութիւնը զոր Քրիստոս իր կեանքովն ու քարոզութեամբը յանձնարարեց մեզի:
Տուեալ ի Կաթողիկոսական Աթոռոյն որ ի Զմմառ
Յաւուր երկրորդի ամսեանն Մարտի, յամի Տեառն 2014-ի
Ի հնգետասաներորդում ամի Հայրապետութեան Մերոյ
Ի տօնի Բուն Բարեկենդանի
+ Ներսէս Պետրոս ժԹ.
Կաթողիկոս Պատրիարք Տանն Կիլիկիոյ
Կաթողիկէ Հայոց
© Copyright 2008-2015 TelepaceArmenia.it. All rights reserved.
Webdesign by Fabio Celidonio.

Facebook RSS
Նուիրատուութիւն
PROCURA DEL PATRIARCATO ARMENO CATTOLICO
Banca UNICREDIT Spa
IBAN: IT 80 D 02008 05075 000401457699
BIC SWIFT: UNCRITMM
Donate to
Telepace Armenia
with PayPal.